lunedì 26 novembre 2018

I cavalir d'Vittorio Veneto

A tutti i nonni di noi settantenni
di Guido Assirelli

L'era ancòra bur cla dmenga matèina, ma in tla piaza de marchè i cavalir d'Vittorio Veneto i era za arivè aspitend la curira sòta la caplèina.


Ai sera nèca me a la in te mèz, instèc còma una statuèta d'zèz a s'era cun i mi du vèc, tra la nèbia e la gvaza ma lò iera ingarlì e cun e suris in fàza.

La mdaia da Cavalir in se pèt, tèsta elta e pas da burdlèt, feliz d'èsar ancora tòt insè coma una vòlta in te regimènt de Rè

Lò ia fàt la guèra de zdòt dal Piave a l'Isonzo, dapartòt.

L'era e dè dla visita a e Redipuglia l'usèri di zentmèla dla Venezia Giulia, i purèt, in avdeva l'ora d'aviès da Lug e pareva propri chi avès sòta i pì e fug.

Che dè im purtèt cun lò e che viaz e fò tòta un'emuzò, i mi vèc i aveva ancora e còr zovan, um pareva d'avè di suldè tòt atoran.

Pirì un aveva fàt fura dis o dòg, Mingòu un etar mòc, Gigèt un s'arcorda gnèca piò ma l'à fàt la su pèrt nèca lò.

Et capì sti suldè, quand ca sè ariv a la sò u mè avnù da pinsè che in Austria un gnera piò anciò.

Apèina avèrt e spurtèl iè vulè fura cun una spèinta da fè paura, i s'è infilè 'd corsa sòra che monumènt e in t'un atum iè vulè veia cuma e vènt.

Avivi d'avdè al rug dla faza spianès dnèinz ai cadù de nostar paès, i cavalir i tneva al mè strèti fra d'lò coma un gavagn cun pò slighè anciò.

Lò ia fàt la guera de zdòt sul Monte Grappa, sul Pasubio, dapartòt l'acqua, la nev, in te fang feina ai znòc ma i aveva la lus de còr int i òc.

In trinzera, a tèsta basa i pinseva a la famèia. a e dè dop, parchè incù sa vut che sèia. "Avanti Savoia" e tòt i salteva fura sminghènd al frì e nèca la paura.

Lò ia fàt la guèra e de zdòt da e Montello a la Nervesa, dapartòt.

In tèint iè murt inte fiòr dla zuvantò, splì in cla tèra chi à difès fèna a l'ultum, sèinza mai farmès. I s'à dè la libartè, ma i nè turnè piò.

I era tòt in sl'attenti qualcadòu in znoc cun la cumuziò scrèta in ti òc mè a ringraziè e signor chi s'era salvè e am sò strèt avsèin a i mi nunè.

Cun che fardèl in te pèt, e cun i mi nunè a brazèt, in silènzi a sè turnè zò, ma in curira, un ciacareva piò anciò. 

Guido Assirelli

Stampa questo articolo

Nessun commento:

Posta un commento